Terug naar Gidsen
Juristen

Zo herken je riskante contractclausules met Claude

7 min leestijd


De meeste contractbeoordeling onder tijdsdruk verwordt tot patroonherkenning. Een clausule lijkt op honderd andere die je hebt gezien, dus krijgt ze een snelle blik en een mentaal “dat is standaard”, en de beoordeling gaat door naar de volgende sectie. Zo overleeft een aansprakelijkheidsverschuiving of een ontbrekende uitzondering drie onderhandelingsrondes zonder dat iemand het opmerkt. Een medewerker die deze week het vijfde raamcontract van een leverancier beoordeelt, kan een vrijwaringsclausule lezen in dezelfde halve seconde die het kost om de vorm van de alinea te herkennen, zonder echt te analyseren of deze specifieke versie verschilt van de vorige vier.

Waarschuwing

“Standaard” is een oordeel over clausules die je elders zorgvuldig hebt gelezen, niet over deze. Als je deze specifieke zin niet echt hebt geanalyseerd, herken je patronen, je beoordeelt niet.

De clausule die je later opbreekt, is zelden die je twee keer las.

Waarom een snelle blik de dure clausule mist

Het probleem met overvliegen is geen luiheid. Het is dat herkennen en vergelijken van binnenuit identiek aanvoelen. Herkennen dat een vrijwaringsclausule bekend oogt, kost dezelfde halve seconde als haar echt toetsen aan je standaard risicopositie, dus het is makkelijk het eerste te doen en te geloven dat je het tweede deed. De twee ervaringen voelen op het moment hetzelfde, en dat maakt het gat zo makkelijk te missen tot het iets kost.

Neem het raamcontractconcept van een leverancier waarin de vrijwaringsclausule stilletjes is verbreed, “voortvloeiend uit” veranderd in “voortvloeiend uit of verband houdend met”, een uitdrukking die bij overvliegen bijna identiek oogt maar aanzienlijk uitbreidt waarvoor je cliënt opdraait. Een beoordelaar die snel door een bekend ogende alinea gaat, vangt een wijziging van twee woorden als deze nauwelijks op, zeker als ze midden in een clausule zit die verder overeenkomt met het sjabloon dat hij vijftig keer heeft gezien.

Voor: de vrijwaringsclausule overvliegen, constateren dat ze op je gebruikelijke sjabloon lijkt, doorgaan.

Na: de clausule met de echte dealcontext in Claude plakken, specifiek vragen wat het risico verder verschuift dan gebruikelijk, en de gemarkeerde formulering met een voorstel voor herschrijving terugkrijgen in minder tijd dan het overvliegen kostte.

Die verschuiving, van herkenning naar echte vergelijking, is wat opvangt wat een snelle blik mist.


Een werkwijze om te beoordelen zonder iets te missen

  1. 1

    Geef Claude de clausule en de dealcontext

    Plak de werkelijke clausule, geen parafrase, samen met wie de wederpartij is en wat voor deal dit is. Een aansprakelijkheidsplafond dat redelijk is voor een abonnement van 5.000 $, is dat niet voor een dienstverleningsopdracht van 500.000 $, en Claude kan “redelijk” alleen beoordelen met die context bij de hand.

  2. 2

    Vraag wat het risico verder verschuift dan gebruikelijk, niet alleen “is dit oké”

    Een vaag “ziet dit er goed uit” nodigt uit tot een vaag antwoord. Vraag specifiek welke aansprakelijkheids-, vrijwarings- of beëindigingsformulering het risico naar jouw kant verschuift buiten wat gebruikelijk is voor een leverancier van deze omvang, zodat de beoordeling iets concreets heeft om aan te toetsen.

  3. 3

    Vraag om gradueel oplopende herschrijvingen, niet één oplossing

    Vraag om drie versies van de zwakste zin, variërend van conservatief tot agressief. Dat geeft je ruimte om vanaf de agressieve versie af te dingen in plaats van je te verankeren aan je enige optie, wat uitmaakt zodra de wederpartij je eerste verzoek afwijst.

  4. 4

    Toets de herschrijving aan je echte terugvalpositie

    Vergelijk de voorgestelde formulering met wat je werkelijk bereid bent te accepteren als de wederpartij druk uitoefent. Als de conservatieve versie nog sterker is dan je echte terugvalpositie, weet je precies hoeveel ruimte je hebt voordat je in het gesprek zit.

Een beoordelingsronde als deze moet je in staat stellen te beantwoorden:

  • Welke specifieke clausules het risico verder verschuiven dan gebruikelijk voor deze dealomvang

  • Hoe je sterkste, middelste en terugvalherschrijving er echt uitzien

  • Of er iets wezenlijks helemaal ontbreekt, niet alleen slecht is geformuleerd

Hier is een prompt die dit in de praktijk brengt:

Prompt
“

Hier is de vrijwaringsclausule uit het raamcontractconcept van een leverancier voor een jaarlijks dienstencontract van 150.000 $. Markeer alles wat aansprakelijkheid op ons verschuift buiten wat gebruikelijk is voor een leverancier van deze omvang, en geef me drie vervangende versies van de ergste zin, variërend van conservatief tot agressief.

”

Als dezelfde clausule met wijzigingen van de wederpartij terugkomt, is het de moeite waard de versie met wijzigingen door dezelfde controle te halen in plaats van alleen te kijken of ze “dichtbij genoeg” lijkt bij wat je stuurde.

Prompt
“

Hier is de clausule zoals zij haar met wijzigingen aan ons terugstuurden. Vergelijk ze met de conservatieve versie die we oorspronkelijk voorstelden en zeg me specifiek wat er is veranderd en of een van die wijzigingen het risico heropent dat we probeerden te sluiten.

”

Opvangen wat ontbreekt, niet alleen wat fout is

Ontbrekende formulering is moeilijker op te merken dan slechte, omdat er niets op de pagina staat om op te reageren. Een sectie beperking van aansprakelijkheid die nooit is opgesteld, kondigt zich niet aan zoals een eenzijdige vrijwaringsclausule. Je moet weten dat je ernaar moet zoeken.

Tip

Vraag Claude direct wat een contract van dit type doorgaans bevat dat dit concept niet bevat. Een ontbrekende sectie beperking van aansprakelijkheid, of een ontbrekende overdrachtsclausule, komt niet naar boven als je alleen beoordeelt wat er echt op de pagina staat.

Prompt
“

Dit is een concept van een softwarelicentieovereenkomst. Welke secties of beschermingen ontbreken, op basis van wat overeenkomsten van dit type doorgaans bevatten, helemaal, niet alleen zwak geformuleerd?

”

In Claude Tutorial

Vergelijken met een standaard, niet alleen nauwkeurig lezen, is overdraagbaar.

Een document toetsen aan wat het zou moeten bevatten, niet alleen aan wat het zegt, komt voor in tal van contexten buiten contracten. De app heeft hier een volledige les over, met oefeningen die op elke documentbeoordeling van toepassing zijn.

Binnenkort
Download in deApp Store
DOWNLOAD VIAGoogle Play

Wanneer de clausule de onderhandeling overleeft en je nog twijfelt

Tegen de tijd dat een clausule drie rondes wijzigingen heeft doorlopen, is het verleidelijk “we zijn klaar met erover ruziën” als hetzelfde te behandelen als “het is prima”. Dat zijn verschillende vragen, en slechts één beschermt je cliënt echt. Onderhandelingsmoeheid heeft de neiging het compromis van de vierde ronde redelijker te laten voelen dan het bij een frisse lezing in ronde één zou hebben geleken.

Veelgemaakte fout

Een clausule accepteren omdat het gesprek over de wijzigingen drie rondes heeft geduurd en iedereen het zat is. Onderhandelingsmoeheid is niet hetzelfde als dat de clausule echt toereikend is, en het verdient vóór ondertekening een laatste, afzonderlijke controle, los van het heen-en-weer.

Prompt
“

Hier is de definitief uitonderhandelde versie van de clausule beperking van aansprakelijkheid na drie rondes wijzigingen. Lees haar met frisse ogen, alsof je haar voor het eerst ziet, en zeg me eerlijk of ze ons nog voldoende beschermt.

”

Als de laatste lezing zo laat in het proces een echte zorg aan het licht brengt, is het de moeite waard specifiek te vragen hoeveel hefboom er nog is om haar te heropenen, want het antwoord verandert afhankelijk van hoe dicht de deal bij ondertekening is en hoeveel goodwill er nog op tafel ligt.

Prompt
“

Je frisse lezing signaleerde een echte zorg bij deze clausule, maar we zijn dicht bij ondertekening en de relatie telt. Wat is de manier met de minste wrijving om alleen dit ene punt te heropenen zonder de hele onderhandeling te heropenen?

”

Lees verder