Rehberler sayfasına dön
Builders

Claude Code İzin Modları ve Plan Modu Açıklaması

9 dk okuma


Claude Code art arda beşinci kez "Do you want to proceed?" diye sorduğunda insanlar iki şeyden birini yapar. Bazıları okumadan Yes'e tıklar. Bazıları sürekli böldüğü için Claude Code'u bırakır. İkisi de aynı hatadır: izni, her iş türü için yaptığın bir seçim olarak değil, sabit bir ayar olarak görürler.

Bir izin modu tek bir soruyu yanıtlar: Claude bana sormadan önce neler yapabilir?

Bu rehber her modu açıklar, aralarında tek bir tuş vuruşuyla nasıl geçeceğini gösterir ve doğru olanı seçmek için basit bir kural verir. Ayrıca yeni başlayanlar için en yararlı ve en az kullanılan özellik olan plan modunu da ele alır.

Bir izin modu neyi denetler

Claude Code, bir dosyayı düzenlemek ya da bir komut çalıştırmak gibi bilgisayarını değiştirebilecek bir şey yapmak istediğinde iki şeyden biri olur. Ya hemen yapar ya da durup sana sorar. Hangisi olacağını oturumunun izin modu belirler.

Mod, içinde bulunduğun oturum için geçerlidir. Hesabını ya da diğer projelerini değiştirmez. Konuşmayı kaybetmeden istediğin an geçiş yapabilirsin.

Modlara tek bakışta

Claude Code'un altı modu var. Çoğu gün bunlardan üçünü kullanacaksın.

ModDurum satırı gösterirSormadan neler çalışır
Manuel (Manual, config adı default)manual mode onYalnızca okuma. Düzenlemeden ve komuttan önce sorar.
Düzenlemeleri kabul et (Accept edits)accept edits onOkuma, dosya düzenleme ve proje klasörünün içinde mkdir, mv, cp ve rm gibi yaygın dosya komutları.
Planplan mode onOkuma. Keşfeder ve bir plan yazar; sen onaylayana kadar düzenlemeler engelli kalır.
Otomatik (Auto)auto mode onHemen hemen her şey; ayrı bir model arka planda her eylemi gözden geçirir.
Sorma (Don't ask)don't ask onYalnızca okuma ve önceden onaylanmış araçlar. Sorması gereken her şey bunun yerine reddedilir.
İzinleri atla (Bypass permissions)bypass permissions onHer şey. Hiçbir kontrol yok.

.git klasörü, .claude, kabuğunun başlangıç dosyası ve .mcp.json gibi korumalı yerlere yazmaya, bypass dışındaki her modda daha sıkı davranılır.

Shift+Tab ile modlar arasında geç

Bunların hiçbirini adıyla hatırlaman gerekmez. Bir oturumun içinde Shift+Tab'a bas, mod değişir. Alttaki durum satırı nereye geldiğini gösterir.

Claude Code'u başlatırken de bir mod seçebilirsin; döngüde olmayanlara böyle ulaşırsın:

Terminal
$ claude --permission-mode plan$ claude --permission-mode acceptEdits$ claude --permission-mode dontAsk
Mod adları default, acceptEdits, plan, auto, dontAsk ve bypassPermissions'tır.

Bir modu standardın yapmak için bir ayar dosyasında permissions.defaultMode değerini ayarla. Değerlerden ikisi, auto ve bypassPermissions, bir projenin kendi ayar dosyalarında belirlendiğinde yok sayılır.

Bir oturum hangi modda başlar?

Claude Code'u nasıl çalıştırdığına ve hangi sürüme sahip olduğuna bağlıdır.

Nasıl çalıştırdığınBaşladığı mod
Terminal ya da VS Code, Claude Code 2.1.283 veya üstüAuto
Daha eski bir sürümManual (auto yalnızca bazı planlarda, bazı oturumlarda)
Betiklerde tek seferlik sorular için claude -pManual; izin verilmedikçe onay gerektiren her şey reddedilir
Auto kurumun tarafından kapatılmışManual

Bir oturum auto'yu seçiyor ama auto sana açık değilse Manual'da başlar. Mesele, varsaymak yerine durum satırını kontrol etmek. Beklediğini söylemiyorsa Shift+Tab'a bas.

Manuel: her adımı sen onaylarsın

Manual modda Claude dosyalarını serbestçe okuyabilir; bir dosyayı düzenlemeden ya da bir komut çalıştırmadan önce sorar. Yeniysen, kod hassassa ya da projeyi iyi tanımıyorsan doğru mod budur.

Bedeli kesintilerdir. Yararı, görmediğin hiçbir şeyin olmamasıdır. İlk oturum için burada başla ve Claude'un ne istediğine bak. Hangi isteklerin rutin olduğunu çabuk öğrenirsin.

Düzenlemeleri kabul et: sonradan inceleyeceğin kodda hızlı yineleme

Accept edits, Claude'un proje klasöründeki dosyaları değiştirmesine ve yaygın dosya komutlarını sormadan çalıştırmasına izin verir. Diğer komutlar için ve klasörünün dışındaki her şey için yine sorar.

Sonradan okumayı planladığın kod üzerinde çalışmak için bu moddur. Bir değişikliği tarif edersin, Claude yapar, sen de diff'i editörde ya da git ile incelersin. En az riskle en çok tıklamadan tasarruf ettiren budur.

Plan modu: önce düşün, sonra değiştir

Plan modunda Claude dosyalarını okur, projeyi keşfeder ve bir plan yazar. Sen o planı onaylayana kadar kaynak dosyalarını düzenleyemez.

  1. 1

    Aç

    Durum satırı plan modunu söyleyene kadar Shift+Tab'a bas, ya da tek bir isteği başına /plan koyarak başlat, ya da --permission-mode plan ile başlat.

  2. 2

    Adımları değil hedefi tarif et

    İş bittiğinde neyin doğru olması gerektiğini ve neyin değişmemesi gerektiğini söyle. Claude keşfeder ve emin olmadığı yerde sana soru sorar.

  3. 3

    Planı bir teklif gibi oku

    Hangi dosyalara dokunacağına, hangi sırayla ve neyi yapmayacağına bak. Değiştirmek istersen planı editöründe açmak için Ctrl+G'ye bas.

  4. 4

    Onayla ya da itiraz et

    Claude planı sunduğunda onaylayıp auto modunda düzenlemesine izin verebilirsin, onaylayıp düzenlemeleri elle onaylamaya devam edebilirsin ya da hayır deyip planlamayı sürdürebilirsin.

Prompt
“

Tarih biçimlendirmemizi tek bir ortak yardımcı fonksiyona taşımak istiyorum. src/ genelinde tarihlerin nasıl biçimlendirildiğini oku, bir tarihi biçimlendiren her yeri listele ve riske göre sıralanmış bir plan öner. Henüz hiçbir dosyayı değiştirme. En az emin olduğun yerleri söyle.

”

Plan modu, bir değişiklik birçok dosyaya dokunduğunda, kodu henüz anlamadığında ya da bir hata pahalıya patlayacaksa öne çıkar. Bir planı beş dakika okumak, yanlış bir düzenlemeyi geri almak için harcanacak bir saati çoğu zaman kurtarır.

Her görev plan gerektirmez

Değişikliği bir cümleyle tarif edebiliyorsan, örneğin bir yazım hatasını düzeltmek ya da bir değişkeni yeniden adlandırmak gibi, planlamayı atla ve doğrudan iste. Diff büyük ya da şaşırtıcı olacaksa plan yap.

Auto modu: daha az kesinti, bir güvenlik kontrolüyle

Auto modu, başında beklemek istemediğin uzun görevler içindir. Her eylem için sana sormak yerine ayrı bir model her eylemi arka planda gözden geçirir ve riskli olanları engeller.

Sıra basit. Önce senin belirlediğin kurallar uygulanır. Projendeki dosyaları okumak ve düzenlemek otomatik onaylanır. Geri kalan her şey gözden geçiren modele gider; bir şeyi engellerse Claude'a nedeni söylenir ve başka bir yol dener.

  • Varsayılan olarak engellenenler: internetten bir betik indirip çalıştırmak, hassas verileri dış adreslere göndermek, production'a dağıtım yapmak ya da migration çalıştırmak, force push'lar, işi çöpe atan hard reset'ler ve kimsenin onaylamadığı bir pull request'i birleştirmek.
  • Varsayılan olarak izin verilenler: projendeki yerel dosya işleri, kilit dosyalarında (lock files) listelenen bağımlılıkları kurmak, salt okunur web istekleri ve mevcut deponun dallarına push etmek (dağıtım hedefi olarak adlandırılan dallar hariç).

Gözden geçiren model art arda üç eylemi ya da toplamda yirmi eylemi engellerse auto modu duraklar ve Claude yeniden sana sormaya döner. Sorduğu eylemi onaylamak auto modunu sürdürür. Engellenen eylemler /permissions altında, Recently denied sekmesinde listelenir.

Soruları azaltır, güvenliği garanti etmez

Auto modu hataların gözden kaçma ihtimalini düşürür, ama bir garanti değildir. Geri alamayacağın bir şeye zarar verebilecek işlerde her adımı onayladığın bir mod kullan ve projeni git içinde tut.

Auto modu desteklenen bir model gerektirir ve Team ile Enterprise planlarında bir yönetici tarafından kapatılabilir. Durum satırını bu yüzden kontrol edersin.

Sorma ve bypass: betikler ve yalıtılmış makineler için

Otomasyon için iki mod var ve bunlar gündelik iş için değil.

Don't ask, normalde soracak her şeyi reddeder. Oturum sana hiç beklemez ve yalnızca önceden onayladığını çalıştırır. Tam olarak neye izin verildiğini listelediğin kilitli betikler ve CI için uygundur:

Terminal
$ claude -p 'run the test suite' --permission-mode dontAsk --allowedTools 'Bash(npm test)' 'Read'
Tek bir soruyu çalıştırır, yalnızca test komutuna ve dosya okumaya izin verir, geri kalan her şeyi reddeder.

Bypass permissions, hassas klasörlerin korunması dahil her kontrolü atlar. Yasaklama (deny) kuralları yine geçerlidir ve birkaç kritik eylem yine sorar. Bir konteyner ya da internetsiz bir sanal makine gibi yalıtılmış ortamlar için vardır, çünkü bir dosyaya ya da web sayfasına gizlenmiş kötü niyetli bir yönergeye karşı hiçbir koruma sunmaz. Etkin olarak başlamamış bir oturumdan ona geçemezsin ve ilk başlatmada Claude Code sorumluluğu kabul etmeni ister.

Kendi dizüstü bilgisayarında bypass kullanma

Buna ihtiyacın olup olmadığından emin değilsen, ihtiyacın yoktur. Hız için accept edits, uzun görevler için auto kullan.

Kurallar modların üstünde durur

Bir mod temel çizgiyi belirler. Tam komutlar için kurallar ekleyebilirsin ve bunlar izinleri kontrol eden her modda geçerlidir:

  • Allow kuralları bir aracı ya da komutu önceden onaylar, örneğin Bash(npm test).
  • Ask kuralları, auto modunda bile bir sorgu zorunlu kılar.
  • Deny kuralları, bypass dahil her modda bir eylemi engeller.

Kurallar ayar dosyalarında durur: senin için ~/.claude/settings.json, proje için .claude/settings.json ve özel geçersiz kılmalar için .claude/settings.local.json. Bash(npm test) gibi dar bir allow kuralı eklenecek en iyi ilk kuraldır, çünkü testlerini sürekli çalıştıracaksın.

Claude Tutorial içinde

Ne kadarını devredeceğine karar vermek bir beceridir

Neyi devredip neyi incelemeye devam edeceğini seçmek, uygulamanın birçok görev boyunca geliştirdiği yargıdır ve koddan çok daha ötesinde geçerlidir.

Çok yakında
Şuradan indir:App Store
BURADAN İNDİR:Google Play

Hangi modu kullanmalıyım?

Modu bir alışkanlığa değil duruma göre seç.

DurumMod
Yenisin ya da kod hassasManual
Bir projeyi değiştirmeden önce anlamak istiyorsunPlan
Git'te inceleyeceğin kod üzerinde yineliyorsunAccept edits
Başında beklemek istemediğin uzun bir görevAuto
Tam bir izin listesi olan bir betik ya da CI işiDon't ask
İnternetsiz, atılabilir bir konteynerBypass

Gerçek bir değişiklik için iyi bir varsayılan ritim: önce planla, planı onayla, Claude'un accept edits ya da auto modunda çalışmasına izin ver, sonra diff'i kendin incele. Ortaya çıkana bir iş arkadaşının pull request'i gibi davran.

Sık sorulan sorular

Claude Code'da izin modları arasında nasıl geçiş yaparım?

Modlar arasında dolaşmak için bir oturumun içinde Shift+Tab'a bas. Belirli bir modla başlamak için claude --permission-mode <name> kullan ya da ayarlarında permissions.defaultMode ile bir varsayılan belirle.

Claude Code'da plan modu nedir?

Claude'un projeni okuyup keşfettiği ve bir plan yazdığı, ama sen planı onaylayana kadar dosyalarını düzenleyemediği bir mod. Ona Shift+Tab ile, bir isteğin önüne /plan koyarak ya da --permission-mode plan ile girersin.

Auto modu güvenli mi?

Körü körüne onaylamaktan daha güvenli, çünkü ayrı bir model her eylemi kontrol eder ve production dağıtımları ile force push'lar gibi riskli olanları engeller. Bir garanti değildir. İşini git içinde tut ve sonucu incele.

Accept edits modu ne yapar?

Claude'un projenin içinde sormadan dosyaları düzenlemesine ve mkdir, mv ve cp gibi yaygın dosya komutlarını çalıştırmasına izin verir. Diğer komutlar yine sorar.

Claude Code neden sürekli izin istiyor?

Büyük olasılıkla Manual moddasın ya da Claude projenin dışında veya korumalı bir klasörde bir şeye dokunuyor. Durum satırını kontrol et ve test komutun gibi güvendiğin komutlar için bir allow kuralı ekle.

--dangerously-skip-permissions nedir?

Bypass permissions modunun aynısı. Tüm sorguları ve kontrolleri atlar ve yalnızca yalıtılmış ortamların içinde kullanılmalıdır.

İzin kontrol listen

  • Durum satırını okuyup hangi modda olduğunu söyleyebiliyorsun

  • Shift+Tab'ın modu değiştirdiğini ve Esc'nin Claude'u durdurduğunu biliyorsun

  • Birçok dosyaya dokunan her değişiklikten önce plan modunu kullanıyorsun

  • Projen git içinde, yani her değişikliği incelemek ya da geri almak kolay

  • Her gün onayladığın komutlar için, testlerin gibi, bir allow kuralın var

Okumaya devam et